صادق احمدی

فرزند عباس احمدى بازرگان، در 1299 در كرمانشاه تولد یافت. پس از اتمام دوره‏ى ابتدائى و متوسطه وارد دانشكده‏ى حقوق شد و در رشته‏ى قضائى لیسانسیه شد و در 1324 وارد وزارت دادگسترى گردید و مراحل قضائى را از دادیارى و بازپرسى و ریاست دادگاه طى كرد تا به معاونت بازرسى نخست‏وزیرى منصوب شد، سپس به دادستانى تهران رسید. در دوره‏ى بیست و یكم قانونگذارى از طرف كنگره‏ى آزاد زنان و آزادمردان! كاندیداى شهرستان سنقر گردید و سرانجام به وكالت مجلس انتخاب شد. هنگام طرح لایحه‏ى مصونیت مستشاران آمریكائى كه توسط علم تهیه و تقدیم مجلس شده بود ولى مدافع آن حسنعلى منصور بود، احمدى به شدت با آن مخالفت نمود و طى نطقى تصویب آن را خطرناك تشخیص داد و از دولت خواست تا لایحه را پس بگیرد. در موارد دیگر نیز در مجلس با لوایح دولت مخالفت مى‏كرد و وكالت مجلس آن دوره را خیلى جدى گرفته بود. در انتخابات بیست و دوم از طرف حزب دولتى ایران نوین مجدداً كاندیداى سنقر شد و هنگامى كه در حوزه‏ى انتخابیه سرگرم فعالیت بود، توسط مأمورین سازمان امنیت دستگیر و به تهران انتقال یافت و به جاى او حسین یوسفى وكیل شد. احمدى چندى در تهران بیكار ماند تا در 1348 به معاونت پارلمانى وزارت دادگسترى معرف شد. قریب چهار سال معاون بود تا اینكه در 1352 وزیر دادگسترى شد. در این سمت خیلى خوب كار كرد و در مقابل مقامات امنیتى ایستادگى به خرج مى‏داد و زیر بار خواسته‏هاى آنها نمى‏رفت. در 1355 در ترمیم كابینه جاى خود را به كیان‏پور داد و سپس به ریاست دادگاه عالى انتظامى قضات منصوب شد. در 1370 در تهران درگذشت.

ارسال نظر

با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.

متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.